Հայարփի

Կաղանդ Պապիկին Հաճելի Անակնկալ Մը

     Մուկ մամիկը՝ դրացիները իր մօտ կանչեց ու ըսաւ.

Մուկ- Սիրելինե՛ր, Ամանորին՝ Կաղանդ Պապիկին հաճելի անակնկալ մը պատրաստել կ’ուզեմ. դուք ալ մասնակցիլ  կ’ուզէ՞ք արդեօք:

Ոեւէ կենդանի մը- Շատ ուրախ կ’ըլլանք, բայց ի՞նչպէս կրնանք օգնել քեզի:

Մուկ- Աղաւնի թռչունը ամբողջ ամառ պարկ մը ցորեն հաւաքեց եւ ինծի բերաւ:

Ես ցորենը տաք ջուրին մէջ լեցուցի որպէս զի լաւ մը ուռի: Կարծեմ հիմայ հասկցաք, թէ ես կ’ուզեմ անուշապուր եփել:

Կապիկ-Անուշապուրի համար ուրիշ ի՞նչեր պէտք են:

Մուկ- Շաքար, չամիչ, նուշ, պիստակ, ընկոյզ, նուռ եւ վարդի ջուր…:

Կատու- Շաքարը ես կը բերեմ: Պարկ մը շաքար ունիմ եւ ես շատ չեմ ուտեր, որովհետեւ աչքերուս կը վնասէ:

Սկիւռ-Ես ալ հողին տակ ընկոյզ, կաղին եւ նուշ պահած եմ. անոնցմէ քիչ քիչ կը բերեմ:

Կապիկ-Պիստակ եւ շագանակ ունիմ. երթամ բերեմ:

Մուկ-Հապա չամիչը  ո՞վ պիտի ճարէ:

Ագռաւ-«Չամիչ»ը ի՞նչ է:

Մուկ-Խաղողին արեւուն   տակ չորցած    վիճակին «չամիչ»     կ’ըսեն:

Ագռաւ-Ես անկէ շատ ունիմ, կտուցովս փետեցի եւ բոյնիս մէջ հաւաքեցի:

Ագռաւը թռաւ գնաց դէպի իր բոյնը:

Սոխակը սկսաւ  գեղգեղել:

Վարդի ջուրն ալ ես պիտի բերեմ: Սիրահար էի վարդի մը եւ երբ թօշնեցաւ, ջուրին մէջ պահեցի. հիմա շատ անուշ կը հոտի այդ ջուրը…:

 Մուկ-Ուրեմն  աճապարեցէ՛ք,հարսը   պատրաստ է:

-Այդ ո՞վ է.

-Հա՞րսը,  ո՞ւրկէ եկաւ:

-Ո՞ւր է հիմա:

Մուկ-Ո՛չ սիրելիներ, այս ձեր գիտցած հարսը չէ: Քանի մը օր տաք ջուրին մէջ մնալով ուռած ցորեններուն «Հարս» կ’ըսեն:

Այսպէս կրկնեցին անոնք ու հեռացան:

Յաջորդ իրիկուն «Ամանոր» էր  եւ անուշապուրը՝ պատրաստ: Ամէնքն ալ շատ յոգնած էին. կը մրափէին ճաշասեղանին շուրջ նստած:

Յանկարծ դուռը ուժգին զարնուեցաւ. Կաղանդ Պապիկն էր…

Բարե՛ւ ընկերներ, ի՞նչպէս էք, ի՞նչեր կ’ընէք:

Բարեւ  Կաղանդ Պապիկ:  Լաւ ենք:

Բարի Եկար:

Մուկ-Նստէ՛, նստէ՛ Կաղանդ Պապիկ. մենք քեզի համար պատրաստեցինք հաճելի անակնկալ մը:

Անուշապուր հրամցուց անոր:

Կաղանդ Պապիկը շատ ուրախացաւ. երկար ատենէ ի վեր կերած չէր այսքան համով անուշապուր մը:

Կաղանդ Պապիկ-Անուշապուր պատրաստելը շատ դժուար է. ի՞նչպէս յաջողեցաք:

Խառն- Ձեռք ձեռքի տուինք ու ճարեցինք այն ինչ որ պէտք էր մեզի:

Կաղանդ Պապուկ-Ապրի՛ք, ապրի՛ք. «իրարու օգնելով աշխատիլը կեանք է»:

Յետոյ բացաւ իր տոպրակը եւ անոնց նուէրներ բաժնեց:

         Դեղձանիկին հայելի, մուկին հաւկիթ, կապիկին պանան, աղաւնիին եգիպտացորեն, կատուին բուրդէ կծիկ, ագռաւին պանիր եւ սկիւռին հնդկընկոյզ նուիրեց: Ամէնքն ալ շնորհակալ եղան եւ տօնեցին Ամանոր մը ուրախ զուարթ: