February 4th, 2007 | 
Author: 
Յովհաննէս Շիրազ
Բուն անունով Յովհաննէս Կարապետեան, որ լաւագոյն բանաստեղծներէն մէկն է մեր գրականութեան: Իր գործերը կը կրեն, դիւցազնական շունչ, քնարական խառնուածք, երաժշտական ոճ եւ պատկերաւոր լեզու: Նշանաւոր են իր այն բանաստեղծութիւնները որոնց մէջ կը հիւսէ մօրը հանդէպ սնուցած սէրն ու պաշտամունքը:
Երիտասարդ տարիքին արժանացաւ «Պատուոյ Նշան» շքանշանին: Դիւցազնական - հերոսական
Ոճ - արտայայտելու եղանակ
Քնարերգակ - սէր, վիշտ, ուրախութիւն երգող
Թէ երգերս աստղանան,Դու էլ պիտի ողջ երկրում
Վեր լուսնանաս յաւիտեան
Իմ ասեղաբոյլ երգերում:
Աստղիկ անունդ՝ ասեղի պէս,
Իմ երգերի երկնքի
Ամենասուրբ աստղն է հեզ,
Ամենամեծն, իմ հոգի:
Posted in Գիտաղբիւր